อึนทักจะบอกหญิงชราเรื่องแม่ของตน หญิงชราชิงกล่าวว่าตนรู้แล้วและไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ แต่อึนทักต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป คุณแนะให้อึนทักรีบย้ายที่อยู่ภายในสามวันเพื่อให้ที่ยมทูตจะได้หาตัวไม่พบ  และชี้ว่าอึนทักสบตายมทูตแล้วจึงอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไป  หญิงชรากล่าวว่าหลังเที่ยงคืนๆ นี้ จะมี 'ผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงสองคน' มาหาอึนทักในงานศพ (จัดที่โรงพยาบาล) อึนทักต้องย้ายไปอยู่กับพวกเขา ไปแล้วอาจตกระกำลำบากและทุกข์ใจแต่อึนทักไม่มีทางเลือกอื่น  อึนทักถามหญิงชราว่าทำไมถึงยอมบอกเรื่องพวกนี้กับตน หญิงชราตอบว่าตนชอบอึนทักและแฮปปี้ที่ได้มอบอึนทักให้แม่ของคุณ หญิงชรามอบผักกาดให้อึนทักหนึ่งหัวโดยบอกว่าเป็นของขวัญวันเกิดแล้วเดินจากไป

10 ปีต่อมา หญิงชรากลายร่างเป็นสาวสวย ส่วนต็อกฮวาเติบโตขึ้นเป็นเด็กชายหนุ่ม เมื่อทั้งคู่เดินสวนกันบนสะพานต่างข้างต่างเหลือบมองกัน หลังเดินต่อไปได้สักพักต็อกฮวาก็หันไปเรียกหญิงสาวและชวนไปหาอะไรดื่มกัน หญิงสาวได้ยินดังนั้นจึงตอบตกลงทันที ขณะที่ชินกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างสบายใจ ต็อกฮวาก็โทรฯ มาหาเขาที่เบอร์บ้าน (โดยผ่านSystemฝากข้อความเสียง) เพื่อให้ขอร้องหลังพบว่าอยู่ๆ บัตรเครดิตของตนก็ถูกระงับทั้งที่เมื่อวานยังใช้ได้ เขาขอร้องให้ชินช่วยรับสายเพราะตอนนี้กลุ่มชายใส่สูทที่อยู่ในบาร์กำลังไม่พอใจตนมาก แต่ชินฟังแล้วยังคงนั่งอ่านหนังสืออย่างใจเย็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อึนทักซึ่งกำลังเรียนอยู่ชั้นม. ปลาย นั่งทานข้าวตามลำพังที่โรงเรียนในช่วงพักเที่ยง  เพื่อให้นร่วมชั้นของคุณเห็นดังนั้นจึงพากันนินทาว่าใกล้เรียนจบแล้วแต่อึนทักยังคงไม่มีเพื่อให้นทานข้าวเหมือนเดิม และสาเหตุที่อึนทักไม่มีเพื่อให้นเป็นเพราะทุกคนรู้ว่าคุณมองเห็นภูติผี เลยไม่มีใครอยากสุงสิงหรือคบหาสมาคมด้วย (เพื่อให้นๆ ความคิดว่ามีคุณน่ากลัวกว่าผี เพราะอย่างน้อยผีก็ไม่มีตัวตน)  อึนทักรู้ว่าเพื่อให้นๆ กำลังนินทาตนแต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ได้ยิน

ขณะที่อึนทักเดินกลับบ้านท่ามกลางสายฝน ผีขี้เหงาตนหนึ่งได้ยินว่าอึนทักเป็น "เจ้าสาวของก็อบลิน" จึงพยายามเรียกร้องความสนใจเพราะรู้ว่าอึนทักมองเห็นตน ผีสาวอยากชวนอึนทักไปอยู่เป็นเพื่อให้นแต่อึนทักแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ผีสาวจึงยื่นหน้าเข้าไปหาใกล้ๆ และร้องเรียกอึนทักเสียงดังลั่นด้วยความโมโห ครั้นพอเห็นอึนทักทำท่าแสบแก้วหู คุณก็ยิ้มอย่างผู้ชนะเพราะจับได้ว่าอึนทักมองเห็นตนจริงๆ เมื่อผีสาวหันไปเห็นอะไรบางสิ่งบางอย่างที่อยู่เบื้องหน้าท่าทีของคุณก็เปลี่ยนไป  คุณรำพึงรำพันกับตัวเองว่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริงหรือนี่  จากนั้นก็ขอโทษอึนทักและรีบหนีไปอย่างลนลาน อึนทักได้แต่ยืนงงว่าทำไมอยู่ๆ ผีตนดังที่กล่าวมาแล้วจึงขอโทษตน ที่แท้ผีสาวเห็นชินเดินกางร่มตรงมา ชินจ้องมองอึนทักอย่างไม่วางตาและมีภาพความทรงจำอะไรบางอย่างผุดขึ้นมาในห้วงคำนึง ขณะที่อึนทักเหลือบมอง (สบตา) ชินแล้วเดินผ่านไปโดยไม่มีปฏิกิยาอะไรก็ตามชินเดินต่อไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับไปมองอึนทักและเฝ้าดูคุณจนลับสายตา